2-4- قبل و بعد از رآس

قبل از پروژه رآس پیشرفت­هایی در رباتیک وجود داشت اما پلتفرم و جامعه مشترکی برای توسعه برنامه‌های کاربردی رباتیک وجود نداشت. هر توسعه­دهنده، نرم‌افزاری را برای ربات خود ایجاد می­کرد که در اکثر موارد برای ربات­های دیگر قابل استفاده مجدد نبود. توسعه‌دهندگان برای هر ربات مجبور به نوشتن کد از ابتدا بودند که زمان زیادی طول می‌کشید. همچنین، اکثر کدها به صورت پویا نگهداری نمی­شدند؛ بنابراین پشتیبانی از نرم‌افزارها وجود نداشت. توسعه‌دهندگان نیاز داشتند که الگوریتم‌های استاندارد خودشان را پیاده­سازی کنند، که زمان زیادی برای نمونه­سازی ربات می­گرفت.

بعد از پروژه رآس همه چیز تغییر کرد. در حال حاضر یک پلتفرم مشترک برای توسعه برنامه‌های کاربردی رباتیک وجود دارد که برای اهداف تجاری و پژوهشی متن­باز و رایگان است. الگوریتم‌های خارج از قفسه به راحتی در دسترس هستند، بنابراین در بسیاری از مواقع نیازی به نوشتن کد جدید نیست. جامعه­ی بزرگ پشتیبان، توسعه را ساده­تر می‌کند. به طور خلاصه، پروژه رآس چهره برنامه­نویسی رباتیک را تغییر داد.