2-4- ایجاد یک ماشین ویرچوآل‌باکس

گام اول نصب اوبونتو در ویرچوآل‌باکس، ایجاد یک ماشین مجازی جدید است. بعد از نصب ویرچوآل‌باکس روی سیستم خود، از طریق مراحل زیر ماشین مجازی را درست کنید.

2-4-1- گام 1: اضافه کردن یه ماشین ویرچوآل‌باکس جدید

پس از نصب ویرچوآل‌باکس روی رایانه خود، آن را باز کنید. پنجره‌ای­که در شکل 1-3 نشان داده شده است را می‌بینید.

شکل ‏1‑3: اضافه کردن ماشین مجازی در ویرچوآل‌باکس

بر روی دکمه New برای ایجاد ماشین مجازی جدید کلیک کنید.

2-4-2- گام 2: نامگذاری سیستم‌عامل مهمان

بعد از اضافه کردن ماشین مجازی، قدم بعدی نامگذاری سیستم‌عامل مهمانی است که قصد ایجاد آنرا داریم. همانطور که در شکل 1-4 نشان داده شده است، شما می‌توانید اوبونتو را نامگذاری کنید، type آن را لینوکس تنظیم کنید و نسخه مناسب 32 یا 64 بیتی را انتخاب کنید. نامگذاری فقط برای اطلاع رسانی است و به هیچ تنظیماتی مرتبط نیست. پس از وارد کردن نام، دکمه Next را برای رفتن به مرحله بعدی فشار دهید.

شکل ‏1‑4: نامگذاری سیتسم عامل مهمان

2-4-3- گام 3: اختصاص رم برای سیستم‌عامل مهمان

در این مرحله RAM را به سیستم‌عامل مهمان اختصاص می‌دهیم (به شکل 1-5 نگاه کنید). این مرحله مهم است، زیرا اگر RAM کمی ‌اختصاص دهید، ممکن است زمان زیادی برای بوت شدن سیستم مهمان طول بکشد و اگر خیلی زیاد تخصیص یابد، RAM سیستم میزبان نیز به سیستم‌عامل مهمان اختصاص داده شده و ممکن است باعث کند شدن سیستم‌عامل میزبان شود. بنابراین، تخصیص RAM باید بهینه باشد تا هر دو سیستم‌عامل عملکرد خوبی داشته باشند. بر اساس مقدار RAM رایانه میزبان، محدوده­ی مقدار RAM ایمن برای سیستم‌عامل مجازی به رنگ سبز نشان داده می‌شود. مقدار تخصیصی RAM به مهمان باید در این محدوده ایمن باشد.

شکل ‏1‑5: اختصاص RAM به سیستم‌عامل مهمان

2-4-4- گام 4: ایجاد‌هارد دیسک مجازی

بعد از اختصاص RAM، گام بعدی ایجاد یک‌ هارد دیسک مجازی برای سیستم مهمان است. در این مرحله می‌توانید یک فایل ‌هارد دیسک مجازی موجود را انتخاب کرده یا یک فایل جدید ایجاد کنید. فایل‌های ‌هارد دیسک مجازی قابل حمل هستند، بنابراین می‌توانید ‌هارد دیسک مجازی را از هر جا کپی کرده و همان ماشین مجازی را روی رایانه نصب کنید.

در این مرحله نوع‌هارد دیسک مجازی که قصد ایجاد آنرا دارید انتخاب کنید (شکل 1-6 را ببینید). گزینه پیش فرض VDI[16] است که‌هارد دیسک مجازی ویرچوآل‌باکس است. VHD[17] توسط وی­ام­ویر توسعه یافته و در ویرچوآل‌باکس نیز پشتیبانی می‌شود. گزینه سوم VMDK[18] است که‌هارد دیسک مجازی شرکت مایکروسافت است. در این فصل، انتخاب ما VDI است. جهت اطلاعات بیشتر به وبسایت ویرچوآل­باکس[19] مراجعه کنید.

شکل ‏1‑6: انتخاب نوع‌هارد دیسک برای ماشین مجازی

2-4-5- گام 5: پیکربندی نوع دیسک مجازی

در این مرحله باید حالت ذخیره سازی را پیکربندی کنیم. دو حالت مختلف اختصاص پویا و حجم ثابت (به شکل 1-7 نگاه کنید) وجود دارد. اگر حجم ثابت را انتخاب کنیم ‌هارد دیسک مجازی با حجم ثابت ایجاد شده که مقدار آن را می‌توان در مرحله بعدی تنظیم کرد. با ایجاد این‌ هارد دیسک مجازی با حجم ثابت، مقدار دیسک فیزیکی زیادی مصرف می­شود؛ در عوض در حالت اختصاص پویای دیسک، حداکثر مقدار ‌هارد دیسک مصرف شده و سپس هنگامی‌که پُر شد از فضای ‌هارد دیسک فیزیکی استفاده می‌شود. ایجاد یک ‌هارد دیسک با حجم ثابت نسبت به تخصیص پویا زمان بیشتری طول می‌کشد، اما پس از ایجاد بسیار بهتر از حالت اختصاص پویا کار می­کند. در این فصل، حجم ثابت با اندازه حداکثر 20 گیگابایت انتخاب می‌کنیم.

شکل ‏1‑7: انتخاب حالت ذخیره سازی در‌هارد دیسک مجازی

مکان ذخیره فایل ‌هارد دیسک مجازی را می‌توان انتخاب کرد. هنگامی‌که پیکربندی دیسک مجازی را به پایان رساندید، زمان زیادی برای ساخت این تنظیمات به طول می‌انجامد (شکل 1-8 را ببینید).

شکل ‏1‑8: ایجاد‌هارددیسک مجازی با حجم ثابت

پس از ایجاد ‌هارد دیسک مجازی، می‌توانید ماشین مجازی جدید ایجاد شده را مشاهده کنید. اما تصویر اوبونتو را در کجای ماشین مجازی قرار دهیم؟ خوب، این مرحله بعدی است که قصد داریم انجام دهیم.

2-4-6- گام 6: انتخاب تصویر DVD اوبونتو

شکل 1-9 ماشین مجازی جدید ایجاد شده را نشان می‌دهد. دکمه setting را برای پیکربندی دستگاه مجازی انتخاب کنید.

شکل ‏1‑9: پیکربندی ماشین مجازی

در پنجره setting، از سمت چپ گزینه Storage را انتخاب کنید (به شکل 1-10 نگاه کنید).

شکل ‏1‑10: قراردادن تصویر DVD اوبونتو در درایو نوری

پس از قرار دادن تصویر اوبونتو، حالت نمایش Display را پیکربندی کنید. در این تنظیم، می‌توانید حافظه تصویری سیستم‌عامل مهمان را انتخاب کنید(تصویر 1-11 را ببینید).

شکل ‏1‑11: تنظیم نمایش سیستم‌عامل مهمان

پس از پیکربندی تنظیمات نمایش، باید تنظیمات سیستم را پیکربندی کنیم. در تنظیمات سیستم، می‌توانید تعداد پردازنده‌های سیستم‌عامل مهمان را اختصاص دهید. شکل 1-12 تنظیمات ایمنی را برای تخصیص CPU نشان می‌دهد.

شکل ‏1‑12: تنظیم پردازشگر برای سیستم‌عامل مهمان

تنظیمات پوشه‌های مشترک هنگام کار با اوبونتو مفید است (شکل 1-13 را ببینید). با استفاده از این گزینه می‌توانید پوشه سیستم‌عامل میزبان در سیستم‌عامل مهمان را به اشتراک بگذارید. این گزینه برای دسترسی به فایل‌ها و پوشه‌های سیستم‌عامل میزبان مفید است.

شکل ‏1‑13: تنظیمات پوشه‌های مشترک بین دو سیستم‌عامل

پس از اتمام این تنظیمات، می‌توانید ماشین مجازی را راه­اندازی کنید.

2-4-7- گام 7: شروع به کار ماشین مجازی

اکنون همانطور که در شکل 1-14 نشان داده شده است، می‌توانید ماشین مجازی را با فشار دادن دکمه Start راه‌اندازی کنید. سپس ماشین مجازی بوت شده و دسکتاپ زنده اوبونتو بالا می‌آید.

شکل ‏1‑14: راه‌اندازی ماشین مجازی

در دسکتاپ زنده، می‌توانید بدون اینکه اوبونتو را نصب کرده باشید به آن دسترسی داشته باشید. همچنین می‌توانید اوبونتو را در حالت زنده نصب کنید. در بخش بعد، خواهیم دید که چگونه اوبونتو را در ویرچوآل‌باکس نصب کنیم. مراحل شبیه موقعی است که آن را بر روی یک رایانه واقعی نصب می‌کنید.

[16] VirtualBox disk image

[17] virtual hard disk

[18] virtual machine disk

[19] www.virtualbox.org/manual/ch05.html